|
Vakantie in Zuid-Limburg en omgeving 2008 |
|
|
De eerste dag |
|
| Gelukkig is Zuid-Limburg niet zo heel ver van
Rhenen of Amerongen vandaan. We konden op ons gemak ernaartoe rijden en
we waren zelfs veel te vroeg (15:00) bij het Natuurvriendenhuis Eikhold. Toch werden we, zoals elke keer, vriendelijk en gastvrij ontvangen. Natuurlijk bleven we niet binnen zitten met het mooie weer. We gingen nog even de omgeving verkennen. Jammer genoeg waren de RK kerken van Gulpen, Maastricht-Heer, St. Geertruid en Banholt dicht of hooguit halfopen. (bij halfopen kerken kan je wel naar binnen, maar je komt dan niet verder dan een glazen wand. Vroeger waren de kerken bijna altijd geheel open, maar diefstal en vandalisme heeft daar helaas een eind aan gemaakt) Wel bijzonder is dat een aantal kerkgebouwen gemaakt is van het relatief zachte mergelsteen. Dat geeft de karakteristieke gele kleur! |
|
|
|
|
| In Banholt staat pal achter de kerk een miniatuurversie van de grot van Lourdes. Zuid-Limburg is van oudsher een katholiek gebied en dat merk je aan de vele kleine kapelletjes en hier ook aan de miniatuurgrot. | |
|
|
|
| Rechtsboven in de miniatuurgrot staat een
beeld van Maria. De bede van veel katholieken is dan ook (zo ongeveer): Heilige Maria, bid voor ons! Maria staat hier met biddende handen, omdat zij voor katholieken bemiddelt tot het heil. Op onderstaande foto: de letters AVM staan hier voor: Ave Maria. Deze tegel drukt de liefde voor Maria uit, maar evenzeer de liefde van Maria voor haar kind Jezus en voor God. |
|
|
|
|
|
De tweede dag |
|
|
|
|
|
Elke ochtend (!) hebben we buiten in de ochtendzon kunnen ontbijten. Vooral in de zon is het dan aangenaam. Hier zit Jorine boterhammen te smeren voor onderweg. Eikhold is wel een klein paradijsje in de zomer! |
|
|
|
|
| Onderweg naar Luik (jammergenoeg heet het Liège) zitten we in de trein die tweetalig personeel aan boord heeft. De intercity Maastricht-Brussel rijdt als stoptrein naar Luik (stopt ook in Wezet-Visé en Bressoux, een voorstad van Luik) en gaat dan door als intercity naar Brussel. Tot aan de grens vermeldt de display alles in het Nederlands, en daarna alles in het Frans.... | |
|
|
|
|
"Ja Wim, jij moet ook op de foto!" |
|
|
|
|
| Luik ligt ingeklemd tussen heuvels en de
rivier de Maas. Deels ligt de stad op heuvels, waardoor de karakteristieke
industriestad is ontstaan. Ten westen van Luik bevindt zich de
ijzerindustrie (bekend van Sambre-Cockerill) Rond 1900 trokken veel
Vlaamse mensen van het arme platteland naar het rijkere zuiden, om hier
een bestaan op te bouwen. Zo komt het dat veel inwoners van Luik weigeren
Vlaams te leren of te spreken. Vroeger moest men frans leren spreken om
hogerop te kunnen komen. Anno 2008 is het omgekeerd: wie een goede baan
wil, moet tegenwoordig Nederlands leren..... De trein komt aan op Luik-Guillemins. Recent is het station geheel herbouwd vanwege de komst van de Thalys, de TGV. Het station is een bijzonder stukje moderne architectuur. Helaas is het niet mogelijk dit station op de foto te laten zien, vanwege de auteursrechten die op het gebouw rusten. Evengoed is het wel leuk om het spoorwegemplacement te laten zien. Het station is nog niet helemaal af, hier en daar zijn hoopjes afvalmateriaal te zien, zoals ook hier op de foto. |
|
|
|
|
|
Bovenop de heuvel staat een Eglise Memorial. We zijn daar niet aan toegekomen, deze vakantie. Hopelijk later! |
|
|
|
|
| "Dit zijn toch echt wel betonnen
dwarsliggers!" (vroeger werden houten dwarsliggers gebruikt, verduurzaamd
met creosootolie. Tegenwoordig proberen de spoorwegmaatschappijen zoveel mogelijk betonnen dwarsliggers te gebruiken. Dat geeft ietsje minder herrie als de treinen eroverheen rijden en beton heeft geen creosootolie nodig) Al snel gingen we de binnenstad in. Vanuit de trein konden we de kerk Ste Marie des Anges zien staan, dat leek niet zo ver weg. Gelukkig was de kerk open, dus Wim kon het orgel fotograferen. Hierna gingen we naar de binnenstad. Op de kaart lijken de afstanden nogal klein, maar Luik is echt wel een grote stad. Het is de derde stad van België, na Brussel en Antwerpen. Op weg naar de binnenstad kwamen we langs de Ste. Veronique. Deze kerk staat naast de gelijknamige school en zag er dicht uit. |
|
|
|
|
|
Bij een gezellig restaurantje net buiten het
centrum serveren ze thee uit een oosters aandoend theekopje. Dat gele sap
in een klein glaasje blijkt verdunde citroensap te zijn. Uiteraard van dit
tafereel een foto gemaakt! |
|
|
|
|
